Bir vazgeçiÅŸ öyküsü bu …
Dinle!
SevdiÄŸim …
Canını canıma kattığım senden,
Uğrunda herşeyi hiç yapabiliceğim senden ,
Vazgeçiyorum …
Cam kırıklarıyla dolu bir yolda, yalınayak yürümek gibi yokluÄŸuna alışmak …
Tam acıya direniyorum derken ,
Batan her yeni parçayla sımsıkı sardığın o yaraların - bir daha asla yaralanmam derken -
Tekrar tekrar kanamsı gibi …
Ä°nsanın - canının acıması - yani …
Ne derin bir anlam bu, gerçekten bilene …
-Canım acıyor- ……..
Anlamların benliğime yüklediği gerçekler çok ağır artık !
Varlığımı zorlayan bu oyundan yoruldum !
Seni özlemekten ..
Yokken varsaymaktan ..
Esirin olmaktan ..
Hayal etmekten ..
Yaşanmamış saymaktan ..
Var gibi görmekten ..
Yok gibi yaÅŸamaktan ..
Yoruldum !!!
Bir vazgeçiÅŸ öyküsü bu …
Dinle!
SevdiÄŸim …
Gerçek bildiğim, hissettiğim için inandığım, inandığım için doğru saydığım herşeyden ..
Beni ben yapan duygularımdan ..
Seni benim sayan bütün düşüncelerimden ..
Bir çırpıda hemen … Vazgeçiyorum !!!
Öyle kendinden emin bir geçiş ki bu ,
Tek bir zerre bile sen barındırmayan içine ,
İçimde öyle rahat, hiç tereddütsüz bir biçimde !
Zaman ÅŸimdiki zaman …
Ve sen artık hep
Benim geçmiÅŸte kalan - yaram -……
telif bilinmiyor..