DudakLarından döküLen acı sözLeri; öyLe ki, buqün biLe unutamadım. Ne tebessümdü o , zehirden beter. Her oLayda içim paramparça, qözLerim aÄŸLamaktan kıpkırmızı oLurdu. Yorqun dü$erdim onsuz qeçen, onunLa doLu, koyu siyah qeceLerden. Pi$manLıktan kendime LanetLer eder, sevqimi söyLediÄŸim qünü dü$ündükçe, kaLeme sarıLıp yazardım ona nefretin a$kLa kucakLa$tığı o uzun mısraLarımı.Derdim ki; aLın yazımdı, onbe$imin çocuksu a$kıydı. NasıL da qüLerdi canı istedi mi… En anLamLı bakı$LarıyLa önce ümitLendirir, ardından bir uçurumun kenarına yapayaLnız bırakır qiderdi. Ben çaresiz, ben yorqun, ben bıkkın bu sevdadan. Ah biLirdi o insafsız, diri diri yanardım o böyLe yaptıkça…$ubatın buz qibi kasvetLi soÄŸuÄŸunda; onda ne buLduÄŸumu buqün biLe biLemem. Ama o qünLerde hayatımın amacı, varoLma qibi qeLirdi bana. ÇocukLuk mu, yoksa qençLiÄŸimin safça tutkusu muydu bu köLesiye baÄŸLanı$, içten içe kopan fırtınaLar, bu deLice yakarı$?KimbiLir, beLki de seviLmeye muhtaç bir kaLbin bitmek biLmeyen kaprisi.Ondan hiçbir $ey istememi$tim. Sadece sevqi…Evet, $imdi yıLLar sonra ben, onu dü$ünüyorum iLk defa kucağımda resimLer, hatıraLarLa. Hava yine soÄŸuk, yine kasvetLi qözLeri qözLerimde yine sevqi, derin yüreÄŸimde.Unuttum sanırdım, meÄŸer aLdanmı$ım, aÄŸLadım saatLerce. Bu onun “öLüm yıLdönümü”dür. 17sinde toprakLa kucakLa$an, o zaLimin hikayesidir anLatıLan. Bir meLodidir kırık, umutsuz…DoLdururken sensizLik o an odayı qönLüm haLa bo$, kafam yine dumanLı. Bir feryat yankıLanmı$tı acı doLu tam 3 yıL önce buqün bombo$ kırLarda. DeLi qibi ko$tum sınıfa, sırası bo$tu. Benim kadar çaresizdi her kö$e.Kendi kendime konu$arak yakLa$tım sırasına;Sen öLemezsin; canımsın, sevqimsin, emeLimsin… DiLeÄŸince nefret et, aLay et duyquLarımLa kızmam sana ama ne oLur bir yaLan oLsun, acı bir $aka. Evet, evet beni üzmek için yapıyyorsun. Her$eyini özLedim… ALLahım son defa qöreyim yeter bana” Bu sensiz yakarı$ defaLarca sürmü$tü ta ki, öLümün o sinsi kokusunu içimde duyana kadar. Hıçkıra hıçkıra aÄŸLadım, sıraya kazıdığın ismini öptüm. Sonra, ona ait bir$eyLer buLmak için aradım her kö$eyi…YaLnızca buru$turuLmu$ bir sayfa, renqi soLmu$. Yazı, onun yazısı. Bir mektuptu, özeniLerek yazıLmı$, beLki de çok emek veriLmi$ her satırına…Çok $a$ırdım, mektup bana hitabendi. Korkakça, kayboLmasından korkarak, acıyLa okudum her cümLeyi kaLbimde büyüyen bir özLemLe…HeLe o ILk Satiri .. OyLeee ki , Bugün BiLe Unutamam!.. Okudukca AgLarim .. ” Insan Sevdigini Yerden Yere Vururmush Birtanem ..
Yorum Yazin