Bir otobüs durağında karşılaÅŸmışlardı ilk kez…. Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaÅŸmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaÅŸabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç… Birbirileriyle konuÅŸacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda baÅŸrdılar. Ikisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmiÅŸti otobüse, kız ise ablasında…. Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, ÅŸehrin öbür ucundaki o duraÄŸa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra… Yazinin Devami.. »
Sensizlik zor geldi be annem
gitmen yüreğime dokundu
anne sensizliği nasıl yaşıyorum biliyormusun
o çok sevdiğin eşarbını alıp kokluyorum
ve aÄŸlıyorum anne….
hiç gitmeyeceksin sanmıştım
hep yanımda olacaksın ve bağrına basıp
beni seveceksin sandım
ama yanıldım anne
sen yoksun ben de yalnızım anne… Yazinin Devami.. »
Her gün yanında olamamaktan korkuyorum
Sesini duyamamaktan
Seni görünce, sana alışmaktan da korkuyorum
Nedense sensizlikten de korkuyorum..
Bir gün hoşça kal demenden
İstemesem de; Yazinin Devami.. »
aşkın muhasebesi olmaz sevgili
aÅŸk
bir alışveriş değildir
veriÅŸtir sadece Yazinin Devami.. »
GeLemem
Yüreqim Çiçeksiz
Kurak ßir Toprak ßeDenİm

ÇağırMa ßeni
SewdaYa DayanAmam

